Hindi nyo lang alam…

…mas jologs pa ako sa pinaka-jologs na kilala nyo. 

Kanina as usual, nasa greenhills ako to bid farewell sa mga tiangge and staff nila kasi last day na nila mamaya.

(oh di ba updated!)

Tatlong araw na akong doon nagtatanghalian, at tatlong araw na rin ako paikot-ikot dun, wala naman ako binibili. Ay except the puzzle hehe.. yung pang kids. Pero kahit pang kids yung puzzle, ang hirap pa rin ah.

Anyways, sa tatlong araw na magkakasunod na pag-ikot ko sa greenhills, nagsawa na ako kaya naisipan ko na magpunta ng Quiapo para mamirata at bumili ng kung ano ano, at tumingin ng mga halaman.

Oi check this out, nag bus ulit ako. hehe… sarap nung nasakyan kong bus. Nakatapat yung aircon sa akin, akala ko nasa loob ako ng freezer. Hehehe…

At bumaba ako sa mendiola, para sumakay ulit ng jeep(opo nagje-jeep po ako) papunta ng Quiapo Productions. Pagdating ko dun napag isip-isip ko na bumaba ng underpass at maki-usi sa nalalapit na Feast of the Black Nazarene.

Ang daming tao, pinaparada na nila yung mga “pirated” (pangit ng term na ginamit ko) na black nazarenes. Yung orig kasi sa Miyerkules pa ilalabas sa simbahan nya. (english translation: Mah hommie black dude will come out of his crib on wednesday, to holla at his damn peeps. Aiiight?)

Pag labas ko ng underpass, may bumati sa akin…

“oi! nagpupunta ka pala sa ganitong lugar?!”

Ang sagot ko, bakit? Anong problema?

“wala sa itsura mo na nagpupunta sa mga jologs na lugar…”

Sabi ko na lang, yan ang akala mo… mas jologs pa ako sa pinaka-jologs na kilala mo.

Jologs – i hate that word.

Bakit ganon? Bakit ganon ang tingin nila sa akin? Parang I don’t belong sa mundo? Para bang wala ako sa friendster nila? Para isipin nila na pihikan ako sa mga lugar na pinupuntahan ko?

Ang bumati nga pala sa akin ay isang namamanata na pedicab driver dito sa amin na nakakalaro ko sa basketball nung pwede pa ako maglaro. At self proclaimed kumpare ko daw sya at bigla ko na lang naging inaanak ang anak nya.

Tao nga naman ano…?

At syempre bago ako umuwi, may lumapit sa aking batang vendor(8yrs old, tinanong ko e) at inalok nya ako ng mga binebenta nyang tagalog books. Mga pangbata na libro. Mga Salawikain, mga kasabihan… at mga jokes…

Naisip ko tamang tama ito sa aking munting kaibigan na nasa states, balita ko kasi hindi na marunong mag-tagalog. Kaya ayun. Sa halagang 10 pesos ang isang libro, na tinawaran ko pa at nakuha ito ng 7 pesos na lang ang isa, bumili ako ng apat. (oo na, hindi na ko naawa sa batang tindero.)

At nang nakauwi ako, ang aso ko kahol na ng kahol akala mo ba e apat na taon kaming hindi nagkita kung tumahol. Kahit pagod ako, nakakabawi ng pagod. Hindi sya tumahimik hanggang hindi ko hinimas-himas.

At syempre, dahil inikot ko ang hidalgo at arlegui nagutom ako. Kaya pag dating ko dito sa bahay, naghanap agad ako ng pagkain.

Me: Ate, gutom na ko… ano pagkain?

Maid: Wala (*text text*)

Me: Si mom?

Maid: Asa Shangrila. (text… text… text…)

Me: Ano ulam?

Ate: Wala di pa nga ako nagluluto! (text…text…text… text…)

Me: EH DI MAGLUTO KA NA AT TUMIGIL KA MUNA KAKA-TEXT DYAN!

Ate: K fine.

Ayan ang madalas namin pagusapan ng maid namin.

Pero sa totoo lang, medyo bwisit na ako dyan.

Pero dahil maalaga sya sa mga aso ko, sige lang.

At eto pa ang paamatay dyan…

Meron ako havaianas na hindi ginagamit. Nasa shoe rack lang. Akalain mo, inangkin na nya. Yun na ang lagi nyang suot.

Alam ko para syang si mcdonald pag suot nya yun, pero sige lang carry pa rin, hanggang SM ata suot nya yun e.

Pero sige dahil mabait akong amo, sige lang. basta wag nya gugutumin ang aso ko.

May tanong ako sa inyo, tinutubuan ba kayo ng buhok sa paa?

Ako kasi meron eh. Ang hahaba, at ang kapal. (WAW!BALBON!)

Para syang yung “nose hairs” bwahaha ng hipon kahaba.

Teka, nahihirapan ako i-describe. Gusto nyo kunan ko ng litrato? wehehehe (kadiri ako)

Oh sya, gagawa na ako ng bracelets.

Good night!